توقف سراسری پروازهای آمریکا؛ اختلال در سیستم‌های قدیمی کنترل ترافیک هوایی

توقف سراسری پروازهای خروجی آمریکا در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶، طبق گزارش‌های منتشرشده، در پی اختلال در زیرساخت‌های ارتباطی و سامانه‌های کنترل ترافیک هوایی رخ داد. هرچند دستور توقف پس از حدود چهار ساعت و ۲۱ دقیقه لغو شد، پیامدهای آن در قالب تأخیرها و لغو پروازها ادامه یافت.

اختلال در زیرساخت‌های ارتباطی و سامانه‌های کنترل ترافیک هوایی آمریکا، روز جمعه ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶، به توقف موقت پروازهای خروجی از فرودگاه‌های این کشور منجر شد. این حادثه هزاران پرواز را تحت تأثیر قرار داد و بار دیگر نگرانی‌ها درباره فرسودگی زیرساخت‌های هوانوردی آمریکا را افزایش داد.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) با هدف حفظ ایمنی مسافران و جلوگیری از بروز خطرات احتمالی، دستور توقف سراسری پروازهای خروجی را صادر کرد. این محدودیت پس از چند ساعت لغو شد، اما تأخیرها و اختلال در برنامه پروازها ادامه یافت.

علت توقف پروازهای آمریکا چه بود؟

شان دافی، وزیر حمل‌ونقل آمریکا، علت اصلی این حادثه را اختلال در زیرساخت‌های قدیمی مخابراتی و سامانه‌های کنترل ترافیک هوایی اعلام کرد.

بر اساس توضیحات ارائه‌شده، روترها و سوئیچ‌های قدیمی در شبکه ارتباطی اداره هوانوردی فدرال، در پی افزایش حجم داده‌ها دچار مشکل شدند. این اختلال ناپایداری در انتقال اطلاعات راداری و ارتباط میان مراکز کنترل ترافیک هوایی و هواپیماها را به دنبال داشت.

از آنجا که عملکرد صحیح سامانه‌های ارتباطی و راداری برای مدیریت ایمن ترافیک هوایی ضروری است، مقام‌های هوانوردی تصمیم گرفتند تا زمان رفع مشکل، پروازهای خروجی را متوقف کنند.

آیا توقف پروازها ناشی از حمله سایبری بود؟

در پی انتشار گزارش‌های مربوط به این حادثه، احتمال وقوع حمله سایبری نیز مطرح شد. با این حال، مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا، اعلام کرد که تاکنون شواهدی مبنی بر وقوع حمله سایبری به دست نیامده است.

بر اساس اظهارات منتشرشده، اختلال اولیه بیشتر با مشکلات زیرساختی و مخابراتی ارتباط داشته است. با این وجود، بررسی‌ها برای مشخص‌شدن علت دقیق حادثه ادامه دارد و نمی‌توان پیش از اعلام نتایج نهایی، درباره تمام ابعاد فنی آن اظهار نظر قطعی کرد.

زمان‌بندی توقف و ازسرگیری پروازها

طبق اطلاعات منتشرشده از سوی وزارت حمل‌ونقل آمریکا، این حادثه طی چند مرحله رخ داد. تمام ساعت‌های جدول زیر به وقت شرق آمریکا (ET) است.

در مجموع، محدودیت پروازهای خروجی حدود ۴ ساعت و ۲۱ دقیقه ادامه داشت. با این حال، لغو دستور توقف به معنای بازگشت فوری تمام فرودگاه‌ها به شرایط عادی نبود.

چند پرواز تحت تأثیر قرار گرفتند؟

ابعاد این اختلال گسترده بود و تعداد زیادی از پروازهای داخلی و بین‌المللی مرتبط با فرودگاه‌های آمریکا را تحت تأثیر قرار داد.

بر اساس آمارهای منتشرشده در گزارش اولیه:

• بیش از ۳۵۰۰ هواپیما هنگام آغاز اختلال در آسمان بودند.
• بیش از ۱۰ هزار پرواز با تأخیر مواجه شدند.
• نزدیک به ۵۰۰۰ پرواز در گزارش‌های منتشرشده لغوشده اعلام شدند.

این ارقام نشان می‌دهد که اختلال در سامانه‌های کنترل ترافیک هوایی می‌تواند در مدت کوتاهی بخش بزرگی از شبکه حمل‌ونقل هوایی را تحت تأثیر قرار دهد. البته برای تأیید نهایی آمارها و مشخص‌شدن تعداد دقیق پروازهای لغوشده، باید به گزارش‌های نهایی مراجع رسمی هوانوردی مراجعه کرد.

پیامدهای توقف پروازها برای مسافران

حتی پس از لغو دستور توقف، بازگشت برنامه پروازها به وضعیت عادی به زمان بیشتری نیاز داشت. توقف موقت پروازها باعث به‌هم‌خوردن برنامه جابه‌جایی هواپیماها و خدمه شد و این مسئله می‌توانست تأخیرهای زنجیره‌ای ایجاد کند.

در چنین شرایطی، مسافرانی که پرواز آن‌ها از فرودگاه‌های آمریکا انجام می‌شود یا پرواز اتصالی از این کشور دارند، ممکن است با تغییر ساعت حرکت، لغو پرواز یا ازدست‌رفتن پرواز بعدی مواجه شوند.

به مسافران توصیه می‌شود پیش از عزیمت به فرودگاه، وضعیت پرواز خود را از طریق شرکت هواپیمایی و وب‌سایت رسمی فرودگاه بررسی کنند. همچنین در صورت داشتن پرواز اتصالی، بهتر است وضعیت هر دو پرواز و شرایط احتمالی تغییر بلیت را مستقیماً از شرکت هواپیمایی پیگیری کنند.

فرسودگی زیرساخت‌های هوانوردی؛ چالشی برای آمریکا

این حادثه بار دیگر توجه‌ها را به اهمیت نوسازی سامانه‌های کنترل ترافیک هوایی آمریکا جلب کرده است. این سامانه‌ها برای مدیریت حرکت هواپیماها، تبادل اطلاعات راداری و برقراری ارتباط میان خلبانان و مراکز کنترل به شبکه‌های ارتباطی قابل‌اعتماد وابسته‌اند.

بروز اختلال در هر یک از این بخش‌ها می‌تواند بر ظرفیت عملیاتی فرودگاه‌ها اثر بگذارد و تصمیم‌گیری درباره ادامه پروازها را دشوار کند. به همین دلیل، به‌روزرسانی تجهیزات ارتباطی، افزایش پایداری شبکه‌ها و ایجاد سامانه‌های پشتیبان از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند در کاهش خطر اختلال‌های مشابه نقش داشته باشند.